Weer naar buiten.

on donderdag 14 december 2017




Zo druk en warm en kleurig als het gisteren was ....

..... zo stil en nat en kleurloos was het vandaag. 






We waren weer buiten.

Waar de wind hard woei en de aarde verzopen was en de bomen kaal. Maar, dat was ook weer mooi. Want het is wel ons land he? Het land waar we onderdeel van zijn. Waar onze wortels zitten. Waar we geplant zijn, zeg maar.

Ja echt, en ook al hou je misschien meer van Mediterraanse of Zuid-Amerikaanse streken ... je kan niet ontkennen dat je hier geboren bent. In deze smurrie.

We zijn allemaal uit die klei getrokken. 😊😊  Dan kan je daar maar beter een beetje van houden!





We lopen ons vaste rondje. Brit voorop, dan kom ik, dan komt een tijdje niks en dan komt Bekje. Zij wil wel met ons mee maar wil toch ook alleen lopen. Echt een kat. Als we stoppen om op haar te wachten gaat zij ook stoppen tot wij weer doorlopen.

Haha wat zijn dieren toch leuk.





Er wordt flink gestuwd in de Beentjesgraven. Het rustige stroompje van de zomer is nu in december een echte waterval geworden. Je ziet goed hoeveel kracht dat water heeft.

Wat zou het mooi zijn om hier een molen te bouwen. Voor graan of voor hout.

Het water staat hier erg hoog. Het terrein tegenover ons weiland is een waterberging. Dus als er te veel water is in de rivieren wordt een deel daarvan via de Beentjesgraven hier afgesluisd, naar dat land erachter. Dat staat dan onder water.

Daardoor heb je daar heel bijzondere planten en dieren.





Vandaag een stuk tuin gespit. Geen foto's want te saai.

En verder? Och. Gerommeld. Gekeken naar hoe de champignonkweek zich aan het vermeederen is in die ene bak. Mooi om te zien, die sporen. Daar aan de uiteindes komen straks knoppen en dan champignons.

Wondertje weer hoor.





Appeltaart gebakken. Van de allerlaatste doos val appels. Nu staat de koelkast dus vol met verleidelijke stukken taart.

Maar ja, het is helaas deze week toch niks geworden met mijn gezonde week. Door allerlei oorzaken. Geeft niks, hij schuift door naar januari. We eten deze week gewoon elke avond taart.




En niemand klaagt. :)




Woensdag rugzakkendag.

on woensdag 13 december 2017




Argwanend keken ze toe, Bekje en Brit, die bij hoge uitzondering vandaag binnen mochten. Wat gebeurt hier allemaal?

Ze zien hoe het mooie opgeruimde, en meestal bijna lege bureau (van Baasje!) stukje bij beetje bedolven wordt onder allerlei lappen en machines en draadjes en koffiebekers.

'Dat vindt Baasje nooit goed!' zegt Brit bezorgd.
'Maar die is er niet.' zegt Bekje. 'Dus.'
Echt een kat he. Stukken geraffineerder.







We zijn met Tassenteam Reestdal (voorlopige naam, iedereen buiten het Reestdal is ook welkom!) een spurt aan het maken om nog dit seizoen zoveel mogelijk rugzakken te maken.

Tot eind januari kunnen die nog in de schoenendozen mee van dit jaar. Daarna gaan we natuurlijk ook weer door maar dat is voor volgend jaar.






Leuk he al die kleurtjes en al die gezelligheid!

Ik laat het maar even zien. In de hoop natuurlijk dat er vele tassenteams zullen komen om rugzakken te maken voor in al die duizenden en duizenden dozen. Het is zo'n leuk werkje en je maakt een kind er zo blij mee!

Mooie nieuwe lappen hadden wij, van een zeer gulle eigenaar van een kindergordijnenbedrijf. Toen hij hoorde voor welk doel wij die tassen maken kwam hij met dozen en dozen vol schitterende stoffen op de proppen!!







We moesten er even inkomen. Het is een nieuw team en dan moet je even op elkaar inwerken. Maar al snel waren 2 van ons aan het banden knippen, koorden rijgen, en setjes klaarleggen. En de andere 4 snorden de tassen aan de lopende band in elkaar.

Zo kan je heel wat doen op één dag!

Halverwege de middag lagen er 28 kleurige vrolijke rugzakken klaar. Weer achtentwintig blije kinderen erbij, over een aantal weken. Kinderen die nooit iets krijgen. Echt nooit, niks, nada.

Dat kan je je in onze welvaart haast niet voorstellen ....





Ook Tassenteam Bussum is heel druk aan het rugzakken naaien. Van de week kreeg ik deze foto van ze ... en het gaat maar door. Ook daar is iedereen besmet met het rugzakken-virus!

Bij elke tas zie je een blij gezicht voor je. Dat werkt zo motiverend.




Wij hebben op 3 januari weer een gezamenlijke naai-sessie hier in Punthorst met het hele team. Wil je meedoen stuur een berichtje.

Je mag ook op een andere woensdag aanschuiven. Tot eind januari heb ik elke woensdag hier rugzakkendag. Of doe op afstand mee.

Er zijn er nooit teveel.



Herdenken

on dinsdag 12 december 2017



Zuiver witte sneeuw en een helderblauwe lucht. Iets mooiers kun je je bijna niet voorstellen.

Een paar weken geleden herdachten wij Wiebrand, mijn jongste broer, in de kerk van mijn moeder. Heel hartverwarmend was dat, samen met een grote groep mensen dachten we aan alle dierbaren die afgelopen jaar zijn overleden.

 






Vandaag precies één jaar geleden. 





Winterwerken.

on maandag 11 december 2017




Nu het ineens zo koud is krijg ik de kriebels. De kippen zitten namelijk nog steeds in hun zomerverblijf. Er wordt wel een heel mooi dicht hok voor hun gebouwd maar dat is nog niet af.

Hoe gaat het met de kippen? is het daar niet te koud?

Nou het gaat gelukkig heel goed. Ze zijn heel vierig en tierig. Ma Sneeuwwitje heeft zelfs tien eieren gelegd en zit daar op te broeden, in een hoekje achterin.

Maar of dat wat wordt? Winterkuikens?






En het lijkt ook alsof er een stelletje is gevormd. Haha die twee daar op de stok, dat is toch net een verloofd stel?

Alsof ze receptie houden en de anderen staan in de rij om ze te feliciteren!




Ik heb er een paar deuren naar toe gesleept, om de kippen uit de wind te houden. Want kou daar kunnen ze wel tegen maar het mag niet tochten. Dat staat tenminste in mijn kippenboekje.

Ook krijgen ze een pak stro om nog meer tochtvrij te zitten.

En als dat stro eventjes tegen het gaas staat, wie hangt er meteen aan de aren te knabbelen?





Jerry! Hee hallo jongen! Was je er ook weer?

Nu het zo sneeuwt en ze geen groen meer kunnen vinden krijgen de konijnen wat extra krachtvoer. Net als de kippen, krijgen ze wat van onze bieten, appels en aardappels. De voorraad delen met de dieren! 😊








Gelukkig is het nieuwe hok voor de kippen in de maak. Afgelopen weekend hout gehaald, en verder wordt dat met resthout en gesloopte pallets opgebouwd.

Ik denk nog een weekje ofzo, dan kunnen ze erin.

Zelf was ik bezig met die kastjes. Die ik even snel wilde schilderen, met één laagje verf. Nou nee hoor. Dat werden er drie, voordat het eindelijk goed dekte.






Door al die vakkennis van de dorpsgenoten (en bloglezers!) en hun nauwkeurigheid, wordt je zo langzamerhand zelf ook wat preciezer. Een restje verf doe je niet weg maar bewaar je. Daar kun je later beschadigde plekken mee aanstippen.

Scheelt ook een ritje naar de stort.






De kwasten en bakken gaan in een emmer water. Om later schoon te spoelen, als het minder koud is.

Langzamer werken, niet te snel, niet alles tegelijk, dat scheelt een hoop afval en ook brokken. Maar het is moeilijk af te leren als het je aard niet is ...





Het bleef maar sneeuwen en sneeuwen bij ons vandaag. Vanavond stak een halve sneeuwstorm op. Op weg naar een verjaardag was het net Siberië, hier in Punthorst.

Prachtig!







En nu ligt er een pak van wel twintig centimeter! Gaaf!

Maar als je morgen moet rijden, voorzichies he?





Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...